گال (Scabies) در کودکان گال یک بیماری پوستی به‌شدت خارش‌دار است که به‌دلیل هجوم کنه‌ی Sarcoptes scabiei var hominis به پوست ایجاد می‌شود. این بیماری عمدتاً از طریق تماس مستقیم فرد به فرد منتقل می‌شود و کمتر از طریق وسایل آلوده (فومایت‌ها) انتقال می‌یابد. گال بسیار مسری است و بین افرادی که تماس نزدیک یا فضای زندگی مشترک دارند، به سرعت گسترش می‌یابد. نرخ شیوع این بیماری در کودکان، ساکنان مراکز مراقبت طولانی‌مدت و جمعیت‌های محروم بالاتر است، اگرچه گال می‌تواند در افراد در تمام سنین و گروه‌های اقتصادی-اجتماعی ظاهر شود. سازمان جهانی بهداشت (WHO) گال را به‌عنوان یکی از بیماری‌های نادیده‌گرفته‌شده مناطق گرمسیری (NTDs) طبقه‌بندی کرده است، به دلیل بار بیماری و عوارض آن، به‌ویژه در مناطق با دسترسی محدود به مراقبت‌های بهداشتی، و پتانسیل راهبردهای کنترل بهداشت عمومی آن. عواملی که به پایداری و گسترش گال کمک می‌کنند شامل ازدحام جمعیت، تاخیر در تشخیص و آگاهی ضعیف بهداشت عمومی هستند. شیوع گال در مراکز بهداشتی می‌تواند منجر به آلوده شدن ده‌ها بیمار و کارکنان شود. از نظر اپیدمیولوژیک، گال در کودکان بسیار شایع‌تر از بزرگسالان است و احتمال عفونت باکتریایی ثانویه در کودکان بالاست. در یک هجوم معمولی، ۱۰ تا ۲۰ کنه وجود دارد. این کنه به لایه‌ی شاخی اپیدرم نفوذ می‌کند و اکثر بیماران واکنش شدید حساسیتی به کنه‌ها، تخم‌ها و/یا فضولات آنها نشان می‌دهند. این منجر به بروز یک فوران گسترده و بسیار خارش‌دار می‌شود که می‌تواند باعث اختلال در سد پوستی و عفونت ثانویه شود. در افرادی که برای اولین بار گال می‌گیرند، واکنش حساسیتی معمولاً ۲ تا ۶ هفته پس از هجوم اولیه ایجاد می‌شود، اما در افرادی که سابقه هجوم دارند، خارش ممکن است در ۲۴ تا ۷۲ ساعت شروع شود. بدون درمان پزشکی، وضعیت ادامه می‌یابد زیرا کنه‌ها تخم‌گذاری می‌کنند و باعث هجوم مداوم می‌شوند. ### انواع بالینی گال گال به دو صورت بالینی ظاهر می‌شود: گال کلاسیک و گال پوسته‌دار (که قبلاً به آن گال نروژی گفته می‌شد). - **گال کلاسیک در کودکان**: با پاپول‌های خارش‌دار در مناطق خمشی بدن از جمله چین‌های زیربغل، مچ دست و قوزک‌های پشتی؛ فضای بین انگشتان دست و پا؛ ناحیه تناسلی-مقعدی؛ و ناحیه تنه به‌ویژه اطراف نوک سینه‌ها و ناحیه اطراف ناف ظاهر می‌شود. پاپول‌ها همراه با خارش هستند که به‌طور کلاسیک در شب و به‌ویژه پس از رفتن به رختخواب بدتر می‌شود. گال ندولار، یک نوع بالینی از گال کلاسیک، در کودکان کمتر از بزرگسالان شایع است. این نوع به‌عنوان واکنش حساسیتی به کنه تلقی می‌شود و با ندول‌های اریتماتوز ظاهر می‌شود. - **گال پوسته‌دار**: این نوع بیشتر در افرادی که سوءتغذیه دارند و/یا دارای نقص ایمنی هستند شایع است. با پاپول‌ها و پلاک‌های پوسته‌دار، پوسته‌دار یا هیپرکراتوتیک گسترده ظاهر می‌شود. پوسته‌ها ممکن است بافتی پودری داشته باشند. خارش ممکن است شدید باشد اما معمولاً کم یا غایب است. دیستروفی ناخن ممکن است وجود داشته باشد. به‌دلیل بار بالای کنه، این نوع بسیار مسری است؛ ممکن است تا یک میلیون کنه بر روی یک فرد وجود داشته باشد. حدود یک‌سوم از کودکان مبتلا به گال به عفونت‌های باکتریایی ثانویه مبتلا می‌شوند که معمولاً با استرپتوکوک (Streptococcus) یا استافیلوکوک (Staphylococcus) است.